۱۳۹۳ آذر ۴, سه‌شنبه

پایان دادن به خشونت علیه زنان ایران


                          به مناسبت ۲۵ نوامبرروز جهانی خشونت علیه زنان
خشونت علیه زنان نقض حقوق انسانی زنان است این شعار 23 فعال حقوق زنان از نقاط مختلف دنیا است که در سال 1991 به فکر افتادند تا خشونت علیه زنان را در جهان پایان بدهند.
از سال 1991 تاکنون هر ساله یک کمپین 16 روزه توسط این افراد تشکیل می شود تا به جهانیان درباره پدیده خشونت علیه زنان آگاهی بدهند.
این حرکت فراگیر در سال 2014 با استفاده از رنگ نارنجی به هرشکل و هر بهانه ای در روند معمول زندگی خود را بروز خواهد داد این شعار عبارت است از" نارنجی کردن زندگی" و معتقدان به آن باید سعی نمایند در انتخاب رنگ لباس و وسایل خانه و رنگ نمای ساختمان و هر جایی که توان انتخاب رنگ وجود دارد با ایجاد نمادی نارنجی رنگ  به خشونت علیه زنان اعتراض کنند.
بان کی مون هشتمین دبیرکل سازمان ملل متحد نیز با انتشار یک جمله کوتاه اما پر معنا به این پدیده مهم اجتماعی واکنش نشان داده است وی گفته است:" سکوت را بشکنید. اگر شما شاهد خشونت علیه زنان و دختران هستید، ننشینید، حرکت کنید. "
در کشور ما ایران بر پایه شریعت اسلامی قوانینی وضع شده است تا به همه این خشونت ها جامه قانون و قانون مداری بپوشانند، از جمله نابرابری زن و مرد در سهم از ارث و دیه  ویا وادار کردن زن به اطاعت از مرد که در در سوره نسا آیه 34 به  آن اشاره مستقیم شده است ودر این آیه به مردان گفته شده برای وادار کردن زن به تمکین ابتدا اورا موعظه کنید واگر تمکین نکرد بستر زن را ترک کنید واگر باز هم تمکین نکرد زن را کتک بزنید.
اما عمق فاجعه در توصیه های بزرگان اسلام و باورهای اسلامی است که بعضی از آنها چون ختنه زنان حتی به دوره های بدوی پیش از اسلام برمی گردد.
از این دست توصیه ها و اندرزها که در تدوین قوانین مدنی جامعه به وفور از آنها استفاده شده و پایه و اساس قوانین جمهوری اسلامی را تشکیل می دهد بسیارند و متاسفانه جامعه نیز در نگاهی اطاعت مدار و بی تحقیق به تمامی به آن سر سپرده اند.
استناد به این احادیث و روایات اگر چه در کتاب قران هم ذکر نشده اند اما جایگاهی ویژه درساختار اجتماعی ایران دارند از جمله عدم توانایی زنان در قضاوت و تصدی شغل قاضی و یا حدیث معروف علی ابن ابیطالب  اولین امام شیعیان که فرمولی بنیادین برای زن مسلمان ارایه داده است "زن ناقص العقل است"
این در حالی است که رسانه ها و تبلیغات اسلامی پر است از شعارهای مبنی بر تکریم زن و شایسته سالاری در امور زنان مسلمان و پاسداشت زحمات آنان و چنین و چنان که زن در اسلام جایگاه ویژه و خاص دارد.
اما به گفته عیسی مسیح درخت خوب میوه خوب می دهد و از اعمال انسانها می توان فهمید براستی خوب هستند یا بد، تمامی شعارهای مقامات این دولت اسلامی در عمل با مصوبات مجلس وگقته های این مدیران متناقض همدیگرند.
از جمله سخنان شهردار تهران در عدم بکارگیری زنان، حتی برای کارکنان رده پایین اداری چون منشی گری و یا اجرای تفکیک جنسیتی در دانشگاه ها و موسسات دانشگاهی و یا وجود هزاران زن کارتن خواب در پایتخت ایران ویا در لایه های هزار تو سیستم قضایی شاهد شکنجه و آزار هزاران زن و دختر توسط همسران ویا پدران و برادران هستیم که هر روزه در راهروهای طولانی دادگستری و دادگاه ها به دنبال حق اولیه زندگی برای خود بیهوده می دوند. 
حجاب اجباری از دیگر مواردی است که زن ایرانی را در قفس تنگ نظری بانیان اسلامی ایران گرفتار کرده است و در اجرای اهداف این بانیان خیر خواه حتی حمایت پنهان از اسید پاشی های مکرر به صورت زنان وعدم پیگیری و دستگیری عاملان این جنایت ها نیز پسندیده می آید.
نکته دردآور و عجیب این ناهنجاریها در قوانین جامعه های کوچکتر چون عشیره و فرقه ای است که در برخی موارد به قتل زنان می انجامد و با شعار بی معنای ناموس به پندارهای شریعت اسلامی گره می خورد وجانهای عزیز زنان مسلمان را می گیرد.
این ستم بر زنان که تشکیل دهنده نیمی از پیکره جامعه هستند در بعد جهانی نیز بسیار چشمگیر و قابل تامل است به طوری که سازمان های پیگیر حقوق زنان در سال 2008 دبیر سازمان ملل کمپین "اتحاد برای پایان دادن به خشونت علیه زنان" را معرفی کرد
63 کشور دنیا و اتحادیه اروپا تا پایان سال 2013 میلادی به این کمپین پیوستند و برای پایان دادن به خشونت علیه زنان و دختران تعهدات ملی خود را اعلام کرده اند. گر چه بنا به آمار 66 درصد زنان ایران قربانی خشونت می شوند ولی ایران به این کمپین نپیوسته است.
" ایجاد امنیت برای زنان و دختران در خانه، مدرسه، محیط کار و اجتماع" این دغدغه اصلی همه گروه‌ها و دولت هایی است که 16 روز با رنگ نمادین نارنجی می‌خواهند به دنیا تلنگر بزنند تا برای کنترل خشونتی که بر پایه جنسیت است سطح آگاهی عمومی را بالا ببرند و شیوه‌های اجرایی دولت‌ها را برای منع خشونت علیه زنان اصلاح کنند.
بانکی مون برای این که مبارزه با خشونت علیه زنان هر ماه در صدر اخبار بین المللی باشد، بیست و پنجم هر ماه را به عنوان "روز نارنجی" برگزید.
از آن سال بیست و پنجم  هر ماه یک شعار و یک پیام از سازمان ملل ذهن جهان را به مبحث خشونت علیه زنان و دختران معطوف می کند.
همانطور که از اهداف این نهادهای اجتماعی پیداست تنها راه پایان دادن به این خشونت ها آگاه کردن جامعه و ساکت نبودن اقشار آگاه جامعه نسبت به این پدیده غلط است. با امید اینکه مبارزان مدنی و اجتماعی ایران نیز با پیوستن به این حرکت جهانی از سکوت خود دست برداشته و هر کس در هر گوشه ایران در حد و توان خود در براندازی خشونت علیه زنان قدمی هر چند کوچک بردارد. 

هیچ نظری موجود نیست: