http://www.radioshahrvand.com/
توسط :مهرداد مقدسی
علی بهبهانی فرزند سیمین بهبهانی در ساعات اولیه بامداد سه شنبه ۲۸مرداد ۱۳۹۳خبر ناگوار در گذشت این بانوی غزل ایران را اعلام کرد.
وی با اعلام این خبر گفت:" با همه تلاش پزشکان، متاسفانه ساعت یک بامداد مادرم در پی ایست قلبی و تنفسی، درگذشت".
این در حالی است که مسوولان بیمارستان پارس در تهران، خبر درگذشت خانم بهبهانی در بامداد سه شنبه را تایید کرده اند.
علی بهبهانی گفت:"در حال تصمیمگیری برای انتخاب محل آرامگاه مادر هستیم و در حال حاضر نیز پیکر او در سردخانه بیمارستان است".
وی همچنین گفت: "حال مادر دیروز عصر اندکی بهتر شده بود و ما فکر میکردیم او متوجه اتفاقات اطرافش است اما متاسفانه مثل شعله شمع که بالا میگیرد و بعد خاموش میشود، یک بامداد از بیمارستان خبر دادند که او درگذشته است".
بهبهانی که به علت مشکلات تنفسی و قلبی در بیمارستان بستری بود، از پانزدهم مرداد در کما به سر می برد.
سیمین بهبهانی در بیست و هشتم تیر ۱۳۰۶ در تهران به دنیا آمد و در ۱۴ سالگی اولین شعرهای خود را سرود واین اشعار آنقدرزیبا و درخور تحسین بود که در همان ایام یعنی در سال ۱۳۲۰ در روزنامه نوبهار با مدیریت ملک الشعرا بهار منتشر شد.
این شاعر و غزل سرای خوب کشورمان با گرته برداری از وقایع جاری و چشمگیر اجتماعی ایران دست به خلق آثاری ماندگار و اثر گذار در فرهنگ و ادب پارسی زده است، از آثار او میتوان به "سهتار شکسته"، "جای پا"، "چلچراغ"، "رستاخیز" و "یک دریچه آزادی" اشاره کرد.
سیمین بهبهانی فرزند عباس خلیلی شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام است. حاج میرزا حسین حاج میرزا خلیل مشهور به میرزا حسین خلیلی تهرانی که از رهبران مشروطه بود، عموی پدر او و علامه ملاعلی رازی خلیلی تهرانی پدربزرگ اوست.
پدرش به دو زبان فارسی و عربی شعر میگفت و در ضمن رمانهای متعددی را هم به رشته تحریر درآورد که همگی به چاپ رسیدند.
بهبهانی به خاطر خصیصه های اخلاقی و اشارات نقادانه به وضعیت جامعه خودش چندین جایزه حقوق بشری و همچنین جوایزی در ارتباط با صلح را دریافت نمود. در ۱۳۷۸ سازمان جهانی حقوق بشر در برلین مدال "کارل فون اوسی یتسکی" را به بهبهانی اهدا کرد. در همین سال نیز جایزه "لیلیان هیلمن / داشیل هامت" را سازمان دیدبان حقوق بشر به وی اعطا کرد. در هفتم شهریور سال ۱۳۹۲ (۲۹ اوت ۲۰۱۳) جایزه یانوش پانونیوش (Janus Pannonius) از سوی انجمن قلم مجارستان، در شهر پچ کشور مجارستان با حضور سیمین به وی اهدا شد.
این جایزه شامل تندیس و پنجاه هزار پوند بود، در این مراسم٬ فرزانه میلانی مترجم آثار سیمین به زبان انگلیسی نیز حضور یافت.
رادیو شهروند فقدان این شاعر عزیز و" نیمای غزل "ایران را به دوستاران هنر ایران تسلیت می گوید وبا یکی از غزل های این "بانوی غزل " یادش را گرامی می دارد.
ستاره دیده فروبست و آرمید بیا
شراب نور به رگ های شب دوید بیا
ز بس به دامن شب اشک انتظارم ریخت
گل سپیده شکفت و سحر دمید بیا
شهاب ِ یاد تو در آسمان خاطر من
پیاپی از همه سو خطّ زر کشید بیا
ز بس نشستم و با شب حدیث غم گفتم
ز غصّه رنگ من و رنگ شب پرید بیا
به وقت مرگم اگر تازه می کنی دیدار
بهوش باش که هنگام آن رسید بیا
به گام های کسان می برم گمان که تویی
دلم ز سینه برون شد ز بس تپید بیا
نیامدی که فلک خوشه خوشه پروین داشت
کنون که دست سحر دانه دانه چید بیا
امیدِ خاطر ِ سیمین ِ دل شکسته تویی
مرا مخواه از این بیش ناامید بیا
منتشرشده در پیش نویس
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر