http://www.radioshahrvand.com/نوشته شده توسط حیدر عباسی
در حالی که جان کری و محمدجواد ظریف، وزرای امور خارجه آمریکا و ایران برای دومین روز متوالی در وین، پایتخت اتریش دیدار میکنند یک روزنامه ی معتبر انگلیسی از اختلاف ۵ مورد اساسی بین هیات ایرانی و ۱+۵ خبر داد.
نخستین ومهمترین مساله ظرفیت و توانایی ایران برای غنی سازی اورانیوم است.
شش قدرت جهانی از ایران خواستهاند به چند هزار سانتریفیوژ است بسنده کند و به همین مقدار رضایت دهد. یعنی رقمی کمتر از ۱۹ هزار سانتریفیوژ کنونی که حدود ۱۰ هزار دستگاه آن در حال حاضر فعال است. ولی ایران بر این باور است که محدود کردن توانایی غنی سازی نقض حقوق این کشور برای دنبال کردن برنامه صلح آمیز هستهای خواهد بود.
علی خامنه ای که حرف اول و آخر را می زند خواستار دستیابی ایران به حدود ۲۰۰هزار سانتریفیوژ نسل قبلی برای ادامه فعالیتهای هستهای شده است.
دیگر عامل اختلاف در مذاکرات هستهای مساله رآکتور آب سنگین اراک است.
ایران بیش از ۱۲ سال مشغول به ساخت و راه اندازی رآکتور آب سنگین اراک بوده است که به نظر میرسد اکنون تکمیل شده است. این رآکتور به طور رسمی برای تولید ایزوتوپ های مورد استفاده برای صنایع مختلف راه اندازی شده است. ولی کشورهای غربی نسبت به این مساله شک و تردید دارند که این رآکتور بسیار قوی تر از آن است که تنها برای این اهداف ساخته شده باشد. کشورهای غربی مدعی هستند که این رآکتور توانایی تولید پلوتونیوم را دارد که راه دیگری برای دستیابی ایران به بمب اتمی است.
عامل دیگر حل نشده در مساله هستهای ایران"فعالیتهای نظامی گذشته" ایران است.
برای سالهای زیادی است که بازرسان آژانس بین المللی انرژی اتمی خواستار مشاهده اسناد و مصاحبه با دانشمندان هستهای و بازرسی از سایتهای مشکوک ایران هستند ولی پیشرفت ناچیزی در این زمینه حاصل شده است. این مساله گرچه خارج از فضای مذاکرات بوده و مسالهای دو جانبه بین ایران و آژانس است ولی تاثیر مستقیمی بر روند مذاکرات هستهای دارد.
بعید به نظر میرسد دستیابی به توافق جامع هستهای بدون حل و فصل نگرانیهای جامعه بینالمللی نسبت به فعالیتهای هستهای گذشته ایران به دست آید.
مساله دیگر که هنوز در مذاکرات هستهای باقی مانده و حل نشده نحوه نظارت آژانس بر فعالیتها و تاسیسات هستهای ایران و گسترش ابعاد نظارت بر فعالیتهای هستهای تهران است که از آن به عنوان پروتکل الحاقی یاد شده است.
آژانس ازطریق پروتکل الحاقی دسترسی کاملتری به کل فعالیتهای مرتبط به امور هستهای کشورهای عضو داشته و قادر خواهد بود که از فعالیتهای اظهار نشده نیز بازرسی نماید.
براساس پروتکل الحاقی، بازرسی حق آژانس است و نیازی بهتصویب شورای حکام (برخلاف بازرسی ویژه) ندارد. از طرف دیگر، آژانس در بازرسیهای خود برمبنای پروتکل الحاقی حق دارد به هرمکانی که برای انجام وظایف خود ضروری میداند، دسترسی پیدا کند. این نوع بازرسی بیشتر برای فعالیتهای اظهارنشده طراحی شده و درواقع، میتوان از آن به بازرسیهای سرزده تعبیر کرد.
مساله نهایی که هنوز در مذاکرات حل نشده باقی مانده تحریمهای اعمال شده ضد ایران است. لغو تحریمها شاید اصلی ترین قدرت چانه زنی قدرتهای جهانی در برابر ایران در میز مذاکره باشد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر